หน่วยการเรียนที่ 1 ความรู้ทั่วไปและสมรรถภาพทางกาย
สำหรับกีฬาบาสเกตบอลประวัติกีฬาบาสเกตบอลในต่างประเทศ

กีฬาบาสเกตบอล 

กีฬาโอลิมปิก

กีฬาซีเกมส์

ประวัติกีฬาบาสเกตบอลในประเทศไทย

กรมพลศึกษา

ความมุ่งหมายของการเล่นกีฬาบาสเกตบอล

           การเล่นบาสเกตบอลซึ่งทีมหนึ่งประกอบด้วยผู้เล่นในสนามฝ่ายละ 5 คน ต่างฝ่ายก็ต้องการจะนำลูกบอล โยนให้ลงห่วงประตูของตนเองให้ได้มากที่สุดในเวลาที่กำหนดตามกติกาและในขณะเดียวกัน ก็ต้องพยายาม ป้องกันมิให้ฝ่ายตรงข้ามนำลูกบอลไปโยนลงห่วงประตูที่อยู่ ตรงข้ามเช่นเดียวกัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่ว่าผู้เล่นฝ่ายใด จะมีทักษะส่วนบุคคลในการเลี้ยงหลบหลีก และส่งให้กับคู่ได้แม่นยำมากแค่ไหน ทั้งนี้จะต้องเป็นไปตาม ระเบียบการแข่งขันทุกประการ ฉะนั้น การเล่นบาสเกตบอลจะประสบผลสำเร็จได้ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบดังนี้
          1. ทักษะส่วนบุคคล
          2. ความสัมพันธ์ระหว่างทีม
          3. สมรรถภาพทางร่างกาย และสมรรถภาพทางจิตใจ
          4. การเคารพ กฎ กติกาแข่งขัน
           ความมุ่งหมายของการแข่งขันเมื่อหมดเวลาการแข่งขันแล้ว คะแนนที่ได้รับจะเป็นตัวบ่งบอกถึงความ สำเร็จของทีม แต่สิ่งที่ผู้เล่นจะได้รับที่น่าจะประทับใจมากกว่าผลแพ้ชนะ คือ การแสดงออกถึงความสามารถ ร่วมกันของผู้เล่นทั้งทีม ซึ่งจะต้องใช้ความสามัคคีที่สัมพันธ์กัน การช่วยเหลือซึ่งกันและกันของทีม การให้อภัย และขอโทษในขณะเกิดการผิดพลาดระหว่างเล่นอันบ่งบอกถึงการมีคุณธรรมซึ่งกันและกัน ยกตัวอย่างเช่น การ กระทำฟาวล์ ซึ่งทำได้ตามสิทธิของนักกีฬาที่ควรทำภายใต้กติกาที่กำหนด มิใช่เจตนาให้ผู้เล่นอีกฝ่ายได้รับ อันตรายหรือบาดเจ็บเกินเหตุได้

ประโยชน์ของการเล่นกีฬาบาสเกตบอล

กฎ กติกาการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอล

การดูแลรักษาอุปกรณ์และความปลอดภัยในการเล่นกีฬา

มารยาทของผู้เล่นและผู้ดูกีฬาบาสเกตบอลที่ดี

การดูแลรักษาอุปกรณ์และความปลอดภัยในการเล่นกีฬา

หลักการเล่นกีฬาบาสเกตบอลด้วยความปลอดภัย

กายบริหารและการเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายสำหรับกีฬาบาสเกตบอล

กายบริหาร

กล้ามเนื้อ

กล้ามเนื้อเคล็ด

การเคลื่อนไหวของร่างกาย

การตอบสนองของการทำกายบริหาร

จากแผนผังต่อไปนี้จะให้แนวคิดเกี่ยวกับการทำกายบริหารที่ดี

การบริหารร่างกายสำหรับกีฬาบาสเกตบอล

การอบอุ่นร่างกาย (Warm Up)

อาการเวียนศีรษะ

กล้ามเนื้อฉีกขาด

ประจำเดือน

สมรรถภาพทางกายสำหรับกีฬาบาสเกตบอล

การสร้างเสริมสมรรถภาพทางกาย

การบริหารร่างกายเพื่อสร้างความแข็งแรง

การบริหารร่างกายเพื่อความแข็งแรงของแขนและหัวไหล่

2. พลัง (Power)
        พลัง หมายถึง ความสามารถในการทำงานของกล้ามเนื้อในการหดตัว เพื่อทำงานอย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น การขว้างสิ่งของ ขณะที่ขว้างนั้นเรียกว่าเราใช้กำลังจะไปได้ไกล มากน้อยเพียงใดนั้นต้องอาศัยจังหวะและ การหดตัวของกล้ามเนื้อ
        การกระโดดสูง กระโดดไกล ขว้างจักร ทุ่มน้ำหนัก เป็นกิจกรรมที่มองเห็นได้ชัดในการใช้พลังการกระทำ แต่ละครั้งอย่างรวดเร็ว เป็นการใช้กำลังถ้าเปรียบเทียบกับกีฬาบาสเกตบอล เช่น การกระโดดขึ้นเพื่อยิงประตู หรือการกระโดดขึ้นทำการสกัดกั้น ก็ลักษณะเช่นเดียวกัน จะต้องอาศัยการหดตัวของกล้ามเนื้อ หดตัวอย่างรวดเร็ว หรือกระโดดแย่งลูกบอลคู่ต่อสู้ในขณะขึ้นยิงประตู ซึ่งมีลักษณะคล้ายๆ กับการขว้างจักรหรือทุ่มน้ำหนัก
3. ความเร็ว (Speed)
        ความเร็ว หมายถึง ความสามารถในการเคลื่อนที่จากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งจะใกล้หรือไกลมากน้อย เพียงใดก็ตามคนที่มีความเร็วจะถึงจุดหมายก่อน ความเร็วนี้ต้องอาศัยความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา หดตัวหรือทำงานอย่างรวดเร็ว
        ส่วนพลังนั้นก็หมายถึงการยกเท้าแต่ละก้าวไปได้ไกลและรวดเร็ว บุคคลใดมีความเร็วบุคคลนั้นมักจะ เป็นนักกีฬาได้หลายประเภท เพราะกีฬาส่วนใหญ่ต้องอาศัยความเร็ว แม้แต่การกระโดดไกลก็ต้องอาศัยความเร็ว ทั้งนี้เพราะความเร็วจะทำให้เกิดแรง เช่น แรงเทียน หรือแรงส่ง การพุ่งแหลนต้องวิ่งก่อนแล้วจึงพุ่ง ถ้ายืนพุ่งไป เฉยๆ จะไปได้ไม่ไกลทั้งนี้เพราะอาศัยแรงส่ง ยิ่งวิ่งเร็วเท่าใดก็มีแรงส่งมากเท่านั้น จึงอาจกล่าวได้ว่าบุคคลที่มี ความเร็วมักได้เปรียบเสมอ ในกีฬาบาสเกตบอลก็ต้องอาศัยความเร็วเช่นกัน ความเร็วในการเลี้ยงลูกบอล ถ้าเหวี่ยงแขนในการส่งลูกบอลได้เร็วก็จะมีความรุนแรงมากควรฝึกสมรรถภาพทางกายด้านความเร็ว ดังนี้
        3.1 วิ่งเร็ว ให้วิ่งเร็วเต็มที่ 3 ครั้งๆ ละ 50 เมตร โดยมีระยะพักแต่ละครั้ง 2 นาที ขั้นต่อมาให้ลด ระยะพักเหลือ 1 นาที หรือน้อยกว่า เมื่ออัตราชีพจร ลดลงเหลือ 120 ครั้ง ต่อนาที หลังจากที่วิ่ง 50 เมตร ขั้นต่อไป ให้เพิ่มจำนวนครั้งและระยะทาง อาจจะเป็น 5 ครั้ง ในระยะทาง 180 - 250 เมตร เป็นต้น
        3.2 วิ่งเร็วแล้วหยุด วิ่งเร็วเต็มที่แล้วหยุดทันที สลับกัน ระยะทาง 80 เมตร
        3.3 วิ่งซอยเท้าอยู่กับที่ วิ่งซอยเท้าอยู่กับที่ไม่หยุดอย่างเร็วครั้งละ 6 นาที
4. ความอ่อนตัวหรือยืดหยุ่น (Flexibility)
        ความอ่อนตัว หมายถึง ความสามารถในการก้มเงย เหยียด ยืด ไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น การยืนเท้า ชิดติดกันไม่งอเข่าและก้มตัวลงแตะพื้น บางคนไม่สามารถก้มแตะพื้นได้ แต่บางคนแตะได้แต่ปลายนิ้ว บางคนก้ม ไปได้จนหน้าจรดเข่า แตะพื้นได้ทั้งฝ่ามือ เช่นนี้เรียกว่ามีความอ่อนตัว หรือสามารถเงย เหยียด ยืด ไปได้อย่างมี ประสิทธิภาพ คือประกอบกันหลายๆ อย่าง เช่น ความแข็งแรง พลังเป็นส่วนประกอบ
5. ความอดทนหรือความอดทน (Endurance)
        ความอดทน หมายถึง ความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมใดกิจกรรมหนึ่งเป็นระยะเวลา ระยะทางที่ ยาวกว่าหรือไกลกว่า เช่น การวิ่งทนก็สามารถวิ่งได้ระยะทางมากกว่า หรือการนั่งรูปตัววี ก็สามารถยกเท้าได้ระยะ เวลานานกว่า ตัวอย่างที่ 2 กิจกรรมนี้ มีความอดทนที่ต่างกัน การวิ่งทน ผู้ที่สามารถวิ่งได้ระยะทางมากกว่าโดยไม่คำนึงถึง ระยะเวลาความอดทนเช่นนี้ เกี่ยวข้องกับระบบการหายใจ การทำงานของปอด และความสามารถ ในการเก็บ ออกซิเจนไว้ได้ดีกว่ากัน เรียกว่าเป็นความอดทนต่อระบบการหายใจ การยกตัวเป็นรูปตัววี ได้เป็นระยะนานๆ พฤติกรรมเช่นนี้เป็นความสามารถของกล้ามเนื้อ คือ กล้ามเนื้อท้อง กล้ามเนื้อขาจะต้องมีประสิทธิภาพ จึงยกอยู่ได้ เป็นเวลานานเช่นเดียวกัน การลุก - นั่ง (Sit-up) สามารถทำได้มากครั้ง (จำนวนครั้ง) หรือการดันพื้น (Push -up) หรือการดึงข้อ (Pull-up) ผู้ที่สามารถทำได้จำนวนครั้งมากๆ แสดงถึงว่ามีความอดทนของกล้ามเนื้อท้องสำหรับ กิจกรรม ลุก - นั่ง และมีความอดทน ของกล้ามเนื้อแขนในกิจกรรมดันพื้น
ความอดทนของระบบไหลเวียนเลือดและการหายใจ
           เนื่องจากช่วงการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลจะใช้เวลานานต่อเนื่องกัน 10 นาที และแข่งขันรวมสี่ช่วงเป็น เวลา 40 นาที ซึ่งมีเวลาพักระหว่างช่วง 2 นาที หรือมีการขอเวลานอกได้นาน 1 นาที รวมทั้งมีเวลาพักครึ่งของช่วง การแข่งขันที่สามและที่สี่ 15 นาที จึงทำให้ต้องใช้ความอดทนของระบบหายใจ และระบบไหลเวียนเลือดในการ แข่งขันบาสเกตบอล หลักการฝึกที่สำคัญคือ การกลั้นลมหายใจหรือไม่ใช้ออกซิเจน จากข้างนอก ร่างกาย ในขณะ ฝึก (Anaerobic) และฝึกโดยหายใจหรือใช้ออกซิเจนจากนอกร่างกาย (Aerobic) ควรสลับการฝึก ทั้งสองแบบ แต่เพิ่ม การฝึกที่สองมากขึ้นการฝึกความอดทนโดยวิธีดังกล่าวนี้ จะเพิ่มความสามารถในการสะสมอาหารเพื่อเป็นพลังงาน โดยเฉพาะการสะสมน้ำตาลในตับและกล้ามเนื้อ (Glycogen) นอกจากนั้นยังเพิ่มความสามารถ ในการนำออกซิเจน ไปใช้เพื่อผลิตพลังงานให้แก่กล้ามเนื้อด้วย เพราะมีเลือดไปเลี้ยงกล้ามเนื้อได้มากขึ้น เนื่องจาก มีเส้นโลหิตฝอย เพิ่มมากขึ้นจากการฝึก
การบริหารร่างกายเพื่อสร้างความอดทน
   วิธีที่ 1 วิ่งระยะทาง 800 เมตร และ 1,000 เมตร โดยกำหนดเวลาตามความเหมาะสมกับสภาพร่างกาย และ การฝึกซ้อม
   วิธีที่ 2 วิ่งระยะสั้น 25 เมตร กำหนดให้วิ่งติดต่อกัน 6 - 10 เที่ยว มีเวลาพักระหว่างเที่ยว โดยกำหนด เวลาตามความเหมาะสมกับสภาพร่างกายและการฝึกซ้อม
   วิธีที่ 3 วิ่งขึ้นเนินหรือวิ่งขึ้นในที่สูงโดยกำหนดเวลาตามความเหมาะสมกับสภาพร่างกายและการฝึกซ้อม
6. ความคล่องตัวหรือความว่องไว (Agility)
          ความคล่องตัว หมายถึง ความสามารถในการเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว จากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งโดยอาศัย ความคล่องแคล่วว่องไว อาจจะต้องหลบหลีกสิ่งกีดขวางในทางด้านวิชาพลศึกษามักมีการทดสอบความคล่องตัว โดยการวิ่งกลับตัวระยะทาง 10 เมตร วิ่งไป-กลับ 5 เที่ยว ซึ่งการกลับตัวแต่ละครั้งต้องอาศัยความคล่องแคล่ว ว่องไว เป็นส่วนประกอบกับความเร็วและคนที่จะมีความคล่องแคล่วว่องไวได้ก็ต้องอาศัยความเร็วเป็นพื้นฐาน
          การบริหารร่างกายเพื่อสร้างความคล่องแคล่วว่องไว
           วิธีที่ 1 วิ่งเร็วแล้วหยุด
           วิธีที่ 2 วิ่งเร็วกลับตัว ระยะทาง 2 - 5 เมตร
           วิธีที่ 3 วิ่งเร็วแล้วกระโดด
           วิธีที่ 4 สไลด์ไปทางด้านข้าง ซ้าย - ขวา
           วิธีที่ 5 เคลื่อนที่โดยครูผู้สอนชี้ให้เคลื่อนที่ไป–มาในทิศทางใดต้องเคลื่อนที่ไปในทิศทางนั้น
           วิธีที่ 6 วิ่งถอยหลังแบบต่างๆ
           วิธีที่ 7 วิ่งกระโดดขาเดียวไปด้านข้าง ซ้าย - ขวา
           วิธีที่ 8 นอนหงายแล้วลุกขึ้นวิ่ง
           วิธีที่ 9 นั่งและยืนขึ้น ทำตามคำสั่งครูผู้สอน
           วิธีที่ 10 จับคู่ มือจับกัน พยายามเหยียบเท้าซึ่งกันและกันด้วยความเร็ว และพยายามหลบหลีก การถูกเหยียบเท้า
7. ความสมดุลของร่างกาย (Balance)
         ความสมดุลของร่างกาย หมายถึง ความสามารถในการนั่ง ยืน เดิน วิ่ง ที่ทำให้ร่างกายสมดุล ไม่นั่งเอียง ยืนเซ เดิน วิ่ง ไปตรงทิศทาง หรือหมายถึงความสามารถในการทำงานประสานกันระหว่างระบบ ประสาทกับระบบ กล้ามเนื้อ ในขณะที่ร่างกายปฏิบัติกิจกรรมดังกล่าว เช่น บางคนมีความสามารถในการวิ่งทางตรงได้เร็ว แต่วิ่งทาง โค้งไม่ดี ซึ่งบางคนวิ่งทางตรงไม่ดีแต่มีความสามารถในการวิ่งทางโค้งได้รวดเร็ว ทั้งนี้ก็เนื่องจากอาศัยความสมดุล ของร่างกาย ในการปฏิบัติกิจกรรมนั่นเอง หรือบางคนเมื่อวัดความแข็งแรงมีความแข็งแรงเท่าๆกัน แต่เมื่อให้แบก ของเคลื่อนที่กลับมีความสามารถไม่เท่ากัน บางคนเดินไม่ตรงทิศทางเสมือนคนเมาเหล้า แสดงถึงความสมดุลของ ร่างกายแต่ละคนนั่นเอง
กายบริหารและการเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายสำหรับกีฬาบาสเกตบอล
ข้อคำนึงการเสริมสร้างสมรรถภาพทางกาย
         การเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของนักบาสเกตบอล คือ การสร้างความสามารถของร่างกายในการ เคลื่อนไหว หรือทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะต้องอาศัยองค์ประกอบ หลายอย่าง เช่น ความแข็งแรงของ กล้ามเนื้อ ความทนทาน ความคล่องแคล่วว่องไว ความอ่อนตัว ความเร็ว พลัง และความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิต แต่สำหรับในกีฬาบาสเกตบอลแล้วการเสริมสร้างมรรถภาพทางกายอาจจะจำแนกได้กว้างๆ เป็น 3 พวก ได้แก่ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความเร็ว ความว่องไว และความอดทน ในการฝึกนั้นจะใช้แบบเคลื่อนที่ หรือไม่เคลื่อนที่ก็ได้ ที่สำคัญที่สุดควรจะมีการฝึกโดยอาศัยแรงต้าน(Weight Training) การฝึกทั้งหมดจะไม่ได้ผล เลยหากผู้ฝึกสอนและนักกีฬาไม่รู้หลักปฏิบัติในการฝึกหรือเสริมสร้างสมรรถภาพทางกาย ซึ่งจะต้องใช้เวลาในการ ฝึกอย่างน้อยประมาณ 10 - 11 เดือน และในการฝึกสมรรถภาพทางกายโดยทั่วไปอย่างน้อยประมาณ 5 - 6 วัน ต่อสัปดาห์ ทั้งจะต้องรู้จักวางแผน ในการฝึกซึ่งเป็นสื่อสำคัญและจำเป็นมาก สามารถแบ่งระยะของการฝึก ออกเป็น 2 ระยะ ใหญ่ๆ คือ ระยะเตรียม ระยะแข่งขัน และระยะพัก ผลของการฝึกซ้อมขึ้นอยู่กับคุณภาพของ การฝึก
         ปริมาณภายนอกร่างกาย นอกจากนั้นการจัดการฝึกจะต้องคำนึงถึงองค์ประกอบพื้นฐาน คือ กิจกรรมหรือ ชนิดของการฝึกที่จัดขึ้น ระยะเวลาในการฝึกแต่ละวัน ช่วงเวลาการฝึกใน 1 สัปดาห์ ความหนัก - เบาของกิจกรรม ระยะเวลาของการฝึกทั้งโปรแกรม และระดับสมรรถภาพของร่างกายก่อนการฝึก ซึ่งหากผู้ฝึกสอน นักกีฬาสามารถปฏิบัติภารกิจประจำวันได้อย่างราบรื่น ก็จะเป็นรากฐานที่ดี ของสมรรถภาพ สามารถฝึกกีฬาจนถึงจุดที่มีความสามารถสูงสุดได้
หลักวิทยาศาสตร์ที่จำเป็นในการฝึกกีฬา
1. การฝึกโดยใช้น้ำหนัก (Weight Training) มีหลักการใหญ่ๆ ดังนี้
1.1 เป็นการฝึกเพื่อเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ
1.2 ใช้หลักเหมือนการฝึกที่ใช้ความต้านทาน
1.3 ถ้าต้องการเพิ่มพลัง (Power) ของกล้ามเนื้อ จะต้องให้กระทำซ้ำในท่านั้นๆ 7 - 10 เที่ยว ต่อ 1 เซ็ท โดยใช้น้ำหนักถ่วง 60 - 80% ของความแข็งแรงสูงสุดของกล้ามเนื้อนั้นๆ
1.4 ถ้าต้องการเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเฉพาะส่วนจะต้องให้กระทำซ้ำในท่านั้นๆ 20 - 30 เที่ยว โดยใช้น้ำหนักถ่วงประมาณ 30 - 50% ของความแข็งแรงสูงสุดของกล้ามเนื้อส่วนนั้น
1.5 เมื่อฝึกเพื่อเพิ่มความแข็งแรงและพลังของกล้ามเนื้อเฉพาะส่วน จะต้องทำซ้ำ 3 - 5 เซ็ท โดยมีช่วงพัก
1.6 เมื่อสามารถทำซ้ำได้ 1.5 - 2 ครั้ง ของเซ็ทแรก แล้วให้ทดสอบความแข็งแรง สูงสุดของกล้ามเนื้อ อีกครั้งหนึ่ง เพื่อเพิ่มน้ำหนักถ่วงใหม่
1.7 ต้องฝึกกล้ามเนื้ออย่างน้อย 1 ครั้ง ทุกๆ 2-3 วัน และต้องฝึกต่อเนื่องกันนานๆ จึงจะได้ผลดี การฝึกกล้ามเนื้อทุกวันจะทำให้เพิ่มสมรรถภาพทางกายได้เร็ว แต่การฝึกโดยระยะเวลาสั้นๆ ก็จะทำให้ สูญเสียสมรรถภาพทางกายได้เร็วเช่นกัน ภายหลังที่หยุดการฝึก
การเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของนักกีฬาบาสเกตบอลโดยการใช้น้ำหนัก
        การเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายโดยการใช้น้ำหนักในกีฬาบาสเกตบอลนั้น ก็มีความจำเป็นเช่นเดียวกับกีฬา ประเภทอื่นๆ และเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยทำให้นักกีฬามีสมรรถภาพดีขึ้น การฝึกยกน้ำหนักจะเกิดประโยชน์ต่อนักกีฬา อย่างไรบ้างนั้นขึ้นอยู่กับแบบฝึกการฝึกเป็นประจำ วิธีการ ที่ใช้ และตัวนักกีฬาเอง จากการศึกษาได้ชี้ให้เห็นว่า นักกีฬาส่วนใหญ่สามารถปรับปรุงความสามารถให้ดีขึ้น ด้วยการเพิ่มพูนความแข็งแรงและพละกำลัง ทำให้ นักกีฬาเกิดการพัฒนาทักษะกลไกต่างๆ ด้วย
        ตัวอย่างเช่น ผลของการฝึกกล้ามเนื้อโดยใช้น้ำหนักที่มีต่อความแม่นยำในการส่งลูกบาสเกตบอล พบว่า กลุ่มที่มีการฝึกโดยใช้น้ำหนักมีความแม่นยำในการส่งลูกบาสเกตบอลแบบตวัดแบบมือเดียวเหนือไหล่สูงกว่า กลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และอัตราเพิ่มของความแม่นยำในการส่งลูกบาสเกตบอล แบบตวัด  และแบบมือเดียวเหนือไหล่ของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเพิ่มขึ้นหลังจากการฝึกสัปดาห์ที่ 2 , 4 , 6 และ 8
        ผลการฝึกด้วยน้ำหนักที่มีต่อความแม่นยำในการกระโดดยิงประตูบาสเกตบอล ผลการวิจัยพบว่า ผู้รับการ ฝึก 3 กลุ่ม มีความแม่นยำในการกระโดดยิงประตูเมื่อสิ้นสุดการฝึก สูงกว่าก่อนการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 กลุ่มกระโดดยิงประตู 50 ครั้ง ควบคู่กับการฝึกด้วยน้ำหนัก (กลุ่ม 1 ) มีความแม่นยำในการกระโดดยิง ประตูสูงกว่ากลุ่มฝึกเฉพาะกระโดดยิงประตูอย่างเดียว 50 ครั้ง (กลุ่ม 2) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่ม ฝึกกระโดดยิงประตู 25 ครั้ง ควบคู่กับการฝึกด้วยน้ำหนัก (กลุ่ม 3) และกลุ่ม 2 มีความแม่นยำในการกระโดด ยิงประตูไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่ม 1 และ กลุ่ม 3 มีความแม่นยำในการกระโดด ยิงประตูเมื่อสิ้นสุดการฝึกไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้ยังพบว่า กลุ่ม 1 และ 3 มีความแข็งแรงเมื่อสิ้นสุดการฝึกสูงกว่ากลุ่ม 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
        ผลการฝึกกล้ามเนื้อแขนและกล้ามเนื้อขาโดยใช้น้ำหนักที่มีผลต่อความสามารถในการกระโดดรับลูก บาสเกตบอลจากการยิงประตู ผลการวิจัยพบว่าการฝึกกระโดดรับลูกบาสเกตบอลจากการยิงประตูควบกับการฝึก ความแข็งแรง ของกล้ามเนื้อแขนและกล้ามเนื้อขาโดยใช้น้ำหนักมีผลต่อการเพิ่มพลังกล้ามเนื้อ ในการกระโดด สูงกว่าการฝึกกระโดดรับลูกบาสเกตบอลจากการยิงประตูอย่างเดียว
        จากผลการวิจัยพอที่จะแสดงให้เห็นว่าการเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายโดยการฝึกด้วยน้ำหนักนั้น ทำให้ กล้ามเนื้อมีความแข็งแรง และทำให้มีผลต่อการพัฒนาทักษะกลไกต่างๆ ของบาสเกตบอลให้ดีขึ้นอย่างแน่นอน แต่การยกน้ำหนักจะให้เกิดประโยชน์ต่อนักกีฬานั้นจะต้องขึ้นอยู่กับแบบฝึก การฝึกเป็นประจำ วิธีการใช้ และตัวนักกีฬาเอง
แหล่งค้นคว้า
- สำนักงานพัฒนาการกีฬาและนันทนาการ, 2548 : 27 อ้างถึงใน Klafs and Amhem, 1977 : 255-267
- สำนักงานพัฒนาการกีฬาและนันทนาการ, 2548 : 29 อ้างถึงใน สุเนตุ นวกิจกุล, 2524 : 138 สำนักงาน
- พัฒนาการกีฬาและนันทนาการ, 2548 : 31 อ้างถึงใน อุดม พิมพา, 2535 : 1-9
- บัณฑิต หาญธงชัย, 2544 : 400 อ้างถึงใน สุเนตุ นวกิจกุล, 2524 : 83
-บัณฑิต หาญธงชัย, 2544 : 400 อ้างถึงใน สุทิน ชอบทางศิลป์, 2527 : 429
-บัณฑิต หาญธงชัย, 2544 : 400 อ้างถึงใน นิคม บุญสุวรรณ, 2527 : 211-212
-บัณฑิต หาญธงชัย, 2544 : 401 อ้างถึงใน สมเกียรติ อักษรถึง, 2527 : 303
-http://www.ipesp.ac.th/learning/siriwan/chapter1/unit1_6_1.htm, การดูแลรักษาอุปกรณ์บาสเกตบอล
-http://www.ipesp.ac.th/learning/siriwan/chapter1/test.html , ความรู้ทั่วไป
-http://www.kruchai.net/bas002.html, VDO วิธีการบริหารกายก่อนการเล่นกีฬาหรือออกกำลังกาย.